Płyta w kropki, Iza ponoć też lubi grochy. A co z muzyką? Słodka? Prosta? Obijająca się o banał? Zdziwicie się. Nastrojowa i sentymentalna. Piosenkarka jest na początku swojej drogi. Jeszcze szuka, ale jeśli znajdzie może swoim śpiewaniem wlewać w nasze dusze nadzieje. A w tej chwili trochę brakuje jej radości, uśmiechu, prostoty i słońca – przynajmniej w piosenkach. Stara się być za dorosła.

Letnie bujanie na tej sładance rozpoczyna się dla mnie od piątego numeru na pierwszej płycie. Dopiero od tego miejsca zaczynam czuć, że ogarnia mnie skwar. Mógłbym wtedy rozebrany do połowy tańczyć ze znajomymi przy chłodzącej ciało fontannie. Fiesta. Wszystko rozkręca się z minuty na minutę, dziewczyny kołyszą biodrami, bujają się już ludzie na całej ulicy. Impreza rozkręca się w najlepsze, aż tu nagle „dup”, dziewiąty numer jest po polsku. Czemu większość naszej rodzimej produkcji dzieli od zachodnich odpowiedników przepaść? Różnica jest wyraźna, kiedy słucha się najpierw jednego, a potem drugiego. Bardziej spójna klimatycznie wydaje się druga płyta. Trochę zabrakło mi w całości letniego luzu, słońca, plaży i gorącego piasku. Nie, że takich klimatów w ogóle nie ma, ale za szybko się kończą.

Dawno nie słyszałem lepszej składanki. Nie dość, że przeboje, to jeszcze poukładane tak, jak trzeba. Wszystko pasuje do siebie idealnie. Nie trzeba używać pilota, żeby zmienić piosenkę. Wystarczy wrzucić płytę do odtwarzacza i słuchać, wszystko gra, aż miło. Nie dziwię się, że osiągnęła wysoką sprzedaż, warto za nią zapłacić.